Piotr Naimski

Fragmenty publikacji znajdziecie Państwo na portalu wpolityce.pl

Wspomnienia Jana Olszewskiego „Ta historia wciąż trwa” to fascynująca opowieść o najdramatyczniejszych momentach z ostatnich 120 lat dziejów Polski. To również ciekawa saga rodzinna a przede wszystkim świadectwo życia jednego z najwybitniejszych polskich polityków XX w. Książka ukazuje nieprzeciętną osobowość, intelekt i poczucie humoru bohatera, jego mocne przywiązanie do swych racji i umiejętność podejmowania decyzji także w skrajnie niekorzystnych sytuacjach.

To barwny portret mężczyzny silnego, mądrego i bezkompromisowego wobec zła. Do końca nie okazywał słabości, powtarzając przed śmiercią: „Ja nie mam w obowiązku poddać się”.

Mówiłem Józkowi [Łukaszewiczowi], że przecież nie wiadomo, kiedy trzecia wojna wybuchnie. Tłumaczyłem: „Parę miesięcy można przetrzymać w konspiracji, kilku lat nie przetrwacie”. […] Stwierdził: „No…, to trudno… Przystępując do Szarych Szeregów, też nie wiedzieliśmy, jak długo będziemy służyć… […] Polska nie zapomni”. […] Udało się [go] odszukać na „Łączce” niedawno.

Był wspólny punkt wyjścia, który spowodował, że przez tyle lat szliśmy z Antkiem [Macierewiczem] w jednym kierunku. […] Obaj złożyliśmy przyrzeczenie harcerskie. […] To zobowiązanie, żeby służyć Bogu i Ojczyźnie… […] Z pełną determinacją działać z myślą o niepodległości…

Podczas jubileuszu urodzin Antoniego Macierewicza zaprezentowana została książka „Niepodległość ma jeden kształt”, przygotowana przez jego przyjaciół i współpracowników oraz naukowców: Piotra Bączka, Justynę Błażejowską, Sławomira Cenckiewicza, Adama Chmieleckiego,Wojciecha Fałkowskiego, Sławomira Frątczaka, Piotra Grochmalskiego, Marcina Gugulskiego, Stefana Hamburę, Dariusza Kocunia, Andrzeja Kowalskiego, Michała Kozłowskiego, Krzysztofa Łączyńskiego, Mariusza Maraska, Piotra Naimskiego, Jana Olszewskiego, Radosława Petermana, Bolesława Piaseckiego, Pawła Piotrowskiego, Tomasza Sakiewicza, Dominika Smyrgałę, Bogdana Ścibuta, Adama Tarachę, Jerzego Targalskiego, Piotra Woyciechowskiego.

Ze wstępu Piotra Naimskiego:

W niniejszym tomie liczni współpracownicy Antka z różnych okresów opisują wycinkowe zdarzenia. Wszystko to razem pokazuje szeroki zakres zainteresowań jubilata i daje świadectwo, czym zajmował się przez 50 lat swojego dorosłego życia.

Było środowisko młodzieży harcerskiej.

Dalej „Czarna Jedynka” sama snuje swą opowieść.  Czterdzieści lat od powstania Komitetu Obrony Robotników mówi po raz pierwszy i… nie ostatni…?

Kilkaset stron wspomnień Antoniego Macierewicza, Piotra Naimskiego, Jana Olszewskiego i innych… Autoportret środowiska, w którym o niepodległej Polsce nie tylko marzono…

Piotr Naimski: Pytania stawiane w kontekście KOR-u są pytaniami bieżącymi, dotyczącym polskiej polityki dzisiaj.

Antoni Macierewicz: Konflikt między nami a lewicą laicką wynikał też ze stawiania sobie różnych celów.

Piotr Naimski: „Tamci” chcieli reformować komunistów i PRL, a my – nie. […] „Tamci” chcieli Polskę finlandyzować, a my chcieliśmy niepodległości.

Antoni Macierewicz: My zmierzaliśmy do odbudowy niepodległego państwa polskiego. […] Dla nas celem była wolna Polska.

Piotr Naimski: Dzisiejsze spory wokół kształtu polskiej państwowości i suwerenności narodu to kontynuacja dylematu „finlandyzacja czy niepodległość”.

Niektórzy z autorów „Głosu niepodległości” sprawują dziś bardzo wysokie funkcje w państwie. Zaczynali działalność społeczną i pisarską w kraju znajdującym się w sowieckich okowach, ale już wtedy rozważali sposoby wybicia się na niepodległość oraz metody rządzenia, gdy Ojczyzna odzyska wolność. Trudno więc uciec od pytania, dokąd tacy ludzie jak Jarosław Kaczyński czy Antoni Macierewicz (autor przeważającej części pomieszczonych tu publikacji, obdarzony świetnym piórem) poprowadzą nasz kraj? Chcąc lepiej poznać dzisiejszy obóz rządzący, powinno się przeczytać tę książkę. Autorami esejów i artykułów w niej zawartych są wybitni naukowcy, pisarze i publicyści, politycy. Teksty te były niegdyś rozpowszechniane w podziemiu (od 1977 r.) w słynnym swego czasu miesięczniku „Głos”, który od początku współredagował Antoni Macierewicz. Przedstawiają zmagania dwóch zasadniczych systemów pojmowania polskiej państwowości i polskiego patriotyzmu. Jeden z nich opiera się na współpracy z mającym się reformować obozem komunistycznym; autorzy „Głosu” wykazują błędność takiej koncepcji. Środowisko tego czasopisma było ściśle związane z powstałym we wrześniu 1976 r. Komitetem Obrony Robotników i nie wierzyło w możliwość przeistoczenia się komunistów w prawdziwych demokratów, w ludzi nagle oddanych narodowi polskiemu. Dziś wiadomo, że mieli rację, widzimy do czego doprowadziła kolaboracja z ludźmi, dla których polskość dawno straciła wartość. Kolaboracja ta została niestety na dość długo „uświęcona” przy Okrągłym Stole.

Niekwestionowanym założeniem ideowym całego środowiska „Głosu”, była suwerenność Ojczyzny, nie zaś podległość jakiemuś mniej lub bardziej łaskawemu dla nas hegemonowi. Jak jednak suwerenność tę osiągnąć i utrzymać? Z kim współpracować, a z kim nie? – poglądy na te kwestie ścierają się na łamach tej książki. Środowisko „Głosu” stoi twardo m.in. na stanowisku uwzględniającym nauczanie św. Jana Pawła II. Niejeden czytelnik ze zdumieniem spostrzeże, że zamieszczone w książce rozważania i polemiki nie straciły nic na swej aktualności. „Głos niepodległości” to publikacja zarówno historyczna, jak i bardzo inspirująca. Autorzy zagłębiają się w różne tematy, piszą o kulturze, obronności, polityce międzynarodowej, proponują różne modele społeczne, sięgają do polskiej i europejskiej historii, wyciągają ciekawe wnioski na przyszłość.

Autorzy: Jarosław Kaczyński, Antoni Macierewicz, Piotr Naimski, Bohdan Cywiński, Jakub Karpiński, Jan Olszewski, Jerzy Łojek, Krzysztof Łączyński, Krzysztof Wolicki, Ludwik Dorn, Marcin Gugulski, Stanisław Krasnowolski, Stefan Kurowski, Wojciech Arkuszewski.

To zbiór tekstów pisanych w przeciągu ostatnich 25 lat nie jest bynajmniej dokumentem historycznym (choć i pod tym kątem można go czytać, by lepiej zrozumieć, co działo się w polityce polskiej w tym czasie) – podkreśla wydawca, Ośrodek Myśli Politycznej. – Gdy czyta się teksty autora z lat 90-tych o UE, NATO, Rosji, uderza bardzo przenikliwa prognoza tego, co może stać się w przyszłości, oparta o zrozumienie mechanizmów rządzących polityką zagraniczną, wpisanych w szeroki kontekst uwarunkowań gospodarczych, historycznych i kulturowych, często w polskiej debacie publicznej niedostrzeganych czy lekceważonych. Kolejne kryzysy międzynarodowe przynoszą potwierdzenie tez formułowanych przez jednego z najciekawszych polskich analityków spraw międzynarodowych i zarazem polityka biorącego aktywny udział w wielu kluczowych dla państwa dyskusjach i działaniach politycznych. Proponuje on myślenie o miejscu Polski w strukturach zachodnich dalekie od ślepego entuzjazmu wyznawców zwłaszcza UE, ale też od histerii niektórych jej krytyków. Imponderabilia są w nim traktowane jako wstęp do racjonalnej analizy i szukania własnej, polskiej drogi. Tak potraktowana jest m.in. kwestia bezpieczeństwa energetycznego – jeden z najważniejszych motywów przewodnich tej książki. Kolejne artykuły na ten temat z ostatnich paru lat ukazują frapującą rozgrywkę o to, by polska polityka i gospodarka wreszcie osiągnęły pod tym względem niezależność. To zarazem ważny i inspirujący głos w dyskusji o przyczynach słabości państwa polskiego i o tym, jak je można wyeliminować. Dyskusji, która ma wielkie znaczenie praktyczne.

Ze wstępu Piotra Naimskiego:
Zebrane w tym tomie artykuły wskazują na związek między rozmyślaniami o niepodległym państwie i wysiłkami na rzecz bezpieczeństwa energetycznego. Historia tych zmagań jest „krwawa”. Mieszczą się w niej trwające już blisko dwadzieścia pięć lat próby uniezależnienia Polski od rosyjskiego monopolu dostaw surowców energetycznych. To polityczny, gospodarczy i ludzki thriller. Niestety ciągle nie ma szczęśliwego finału…

Z recenzji Wojciecha Jakóbika:

Zbiór stwarza wrażenie, że jego autor pali się do wznowienia pracy porzuconej wskutek niefortunnego zdarzenia, jakim było z jego punktu widzenia odsunięcie od władzy ekipy, do której należy. Każdy, kto jest ciekaw tego, co dla energetyki może oznaczać kolejny zwrot polityczny, tym razem – być może – w stronę Piotra Naimskiego i związanej z nim opcji, powinien koniecznie przeczytać zbiór pt. »Energia i niepodległość«.

Przez ostatnie cztery lata Piotr Naimski był posłem z Sądecczyzny, ziemi gorlickiej, limanowskiej i Podhala. Czuje się w obowiązku przedstawić Państwu sprawozdanie ze swojej działalności w sejmie i w okręgu. Wszystkie osoby zainteresowane otrzymaniem tego dokumentu prosimy o kontakt z biurem poselskim!

Biuro Poselskie

Piotra Naimskiego

ul. Narutowicza 6

33-300 Nowy Sącz

tel.  18 442 09 98

Dokument w formie elektronicznej znajduje się w zakładce „Sprawozdanie”.

Już 6 marca nakładem Wydawnictwa Biały Kruk ukaże się książka „Wygaszanie Polski”, w której dwudziestu jeden autorów – naukowców, publicystów, posłów, specjalistów z wielu dziedzin, dokonuje wnikliwej analizy obecnej sytuacji w naszym kraju. Autorem rozdziału o „wygaszaniu” polskiej energetyki jest Piotr Naimski.

Fragment rozdziału autorstwa Piotra Naimskiego:

Historia trwających już blisko 25 lat prób uniezależnienia Polski od rosyjskiego monopolu dostaw surowców energetycznych to polityczny, gospodarczy i ludzki thriller. Niestety ciągle nie ma szczęśliwego finału. […] Jest oburzające, że przez 25 lat Polska nie może doczekać się zapewnienia podstawowych warunków bezpieczeństwa energetycznego. Uzależnienie od dostaw rosyjskiego gazu utrzymuje się, a co więcej, grozi nam, że pod presją dyktatu Unii Europejskiej Polska będzie zmuszana do rezygnacji z własnego węgla, jako podstawowego surowca energetycznego. Na to nie może być zgody. Pozbawienie kraju suwerenności w dostawach energii będzie skutkowało trwałym niedorozwojem gospodarczym i w konsekwencji – „wygaszaniem” naszej niepodległości.

Wygaszanie Polski – informacja redakcyjna

Tutaj fragment artykułu Piotra Naimskiego „Energia i niepodległość” z książki „Wygaszanie Polski”

Tekst wystąpienia Piotra Naimskiego podczas Third Annual Kosciuszko Chair Spring Symposium, 6 kwietnia 2013 w Waszyngtonie.

Tekst wystąpienia Piotra Naimskiego podczas Third Annual Kosciuszko Chair Spring Symposium 6 kwietnia 2013 w Waszyngtonie.

W publikacji „»…Całym życiem pełnić służbę…« Nieznana historia Komitetu Obrony Robotników” przygotowanej przez Justynę Błażejowską z okazji 35. rocznicy powołania Komitetu Obrony Robotników Piotr Naimski opowiada o działalności w 1. Warszawskiej Drużynie Harcerzy im. Romualda Traugutta, czyli „Czarnej Jedynce” i kręgu starszoharcerskim „Gromada Włóczęgów”, zorganizowaniu akcji pomocy dla represjonowanych po buncie robotniczym w czerwcu 1976 r. i założeniu KOR-u (23 września 1976 r.). W zbiorze znajdują się również relacje Jana Olszewskiego, Antoniego Macierewicza, Marcina Gugulskiego, Ludwika Dorna, Urszuli Doroszewskiej i innych osób wywodzących się z niepodległościowego harcerstwa, dzięki którym narodziła się w PRL-u zinstytucjonalizowana opozycja.